O gün axşam idi. Saat gecənin ikisi, mən evdə tək, ətrafda qəribə bir sükut. Həyat yoldaşım üç gün öncə getmişdi, işdə məni işdən çıxarmışdılar, dostlarım isə məni tərk etmişdilər. Yəni, tərk etməkdənsə, mən özüm onlardan uzaqlaşmışdım. Çünki izah etmək çətin idi ki, niyə hər gün eyni şeyi hiss edirsən - boşluq. Elə bir boşluq ki, içində qışqırsan da, səsini eşitməzsən. Əlim telefonuma uzandı, bir neçə dəqiqə ərzində Mostbet saytını açdım. Artıq orada idim. Və bu, mənim yeni reallığım oldu.

Başlanğıcda uduzurdum. Düzünü desəm, bir həftə ərzində bəlkə də 500 manat itirmişdim. Amma qəribəsi, ağrımırdı. Heç nə ağrımırdı. Çünki hər dəfə ekrana baxanda beynim başqa şeylərlə məşğul olurdu - fırlanan barabanlar, düşən fişlər, gözlənilməz nəticələr. Bu, mənə elə gəlirdi ki, mən bir filmdəyəm, mənim problemlərim isə kənarda, pərdənin arxasında qalıb. İnsanlar deyirlər ki, qumar pisdir, amma mənə o anlar həyat verirdi. Heç kim məndən soruşmurdu ki, niyə kefim yoxdur, niyə üzüm turşdur. Sadəcə "spin" düyməsini basırdım və dünya dayanırdı.

Bir gün, xatırlayıram, cümə axşamı idi. Yağış yağırdı, pəncərədən baxanda küçələr boş və qaranlıq görünürdü. Mən oturmuşdum, qarşımda bir fincan soyumuş çay, kompüterimdə Mostbet açıq. Və birdən mənə elə gəldi ki, bəlkə də bu, mənim günümdür. İlk dəfə ciddi məbləğ qoydum - 200 manat. Ürəyim döyünürdü, əllərim tərləyirdi. Baraban fırlandı, mən nəfəsimi tutdum. Və sonra... qazandım. 1200 manat. Elə bildim ki, divarlar yerindən oynayır. O an mən heç vaxt unutmayacağam - sevinc elə dalğa ilə gəldi ki, ayağa qalxıb qışqırdım. Boş evdə təkbaşına qışqırdım! Və bu hiss, bilirsən, o qədər real idi ki, həyatımda ən yaxşı anlarımdan biri oldu. O vaxt mən başa düşdüm ki, mostbet velemenyek həqiqətən də doğru idi - burada hər şey mümkündür, sadəcə inanmaq lazımdır.

Amma ən maraqlısı sonra baş verdi. Həmin qazancdan sonra mən oyunu buraxa bilməzdim. Yox, acgözlükdən yox, sadəcə olaraq, o hiss - həyəcan, adrenalin - məni ələ keçirmişdi. Mən başladım hər gün oynamağa. Ancaq bu dəfə fərqli idi. Mən artıq uduzmaqdan qorxmurdum, çünki bilirdim ki, ən pis halda mən yenə də bu boşluqdan qaçıram. Və bu, mənə güc verirdi. Bir gün 300 manat qoydum, uduzdum. Ertəsi gün yenə 300, yenə uduzdum. Amma mən gülürdüm! Özümə gülürdüm, bu vəziyyətə, həyata gülürdüm. Çünki reallıqda mənim heç nəyim yox idi - nə pul, nə iş, nə sevgi. Amma Mostbet-də mən hər şeyə sahib idim - ümidə, həyəcana, hisslərə.

Tədricən mən oyunu öyrəndim. Artıq sadəcə şansa güvənmirdim, strategiyalar oxuyurdum, forumlarda mostbet velemenyek müzakirə edirdim, insanlarla tanış olurdum. Onlar da mənim kimi idilər - hamısı hardansa qaçırdı. Kimisi boşanmışdı, kimisi işsiz qalmışdı, kimisi isə sadəcə tənha idi. Və biz bir ailə kimi olduq. Bir-birimizə dəstək olurduq, uduzanda təsəlli verirdik, qazananda sevinirdik. Mənə elə gəlir ki, həyatımda ilk dəfə mən özüm idim - heç bir maska, heç bir oyun yoxdur. Sadəcə mən və ekran.

Ən böyük qazancım iki ay sonra oldu. 4500 manat. O gün mən evdə tək idim, bayram ab-havası var idi. Qış idi, pəncərədən qar yağırdı, mən isə ekrana baxıb inana bilmirdim. Bu qədər pul? Bir anda? Düşünürdüm ki, bəlkə də bu taledir, bəlkə də kainat mənə deyir ki, hər şey yaxşı olacaq. Və o an mən qərar verdim ki, bu qədər kifayətdir. Çıxardım pulu, bir hissəsini banka qoydum, bir hissəsini xeyriyyəyə verdim - bilmirəm niyə, sadəcə ürəyim istədi. Və sonra başladım yenidən oynamağa, amma bu dəfə yalnız əyləncə üçün. Kiçik məbləğlərlə, stressiz, tələssiz.